وب مسافر مجید شیروی
رهایی از اعتیاد حق تمام کسانی است که دست خود را به نشان تسلیم و یاری گرفتن بالا برده اند  
قالب وبلاگ
لینک های مفید
به نام نامی اولین عاشق که اوست ...
روز سه شنبه 98/4/4جلسه چهارم از دور اول کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره 60 نمایندگی امین گلی با نگهبانی ایجنت محترم نمایندگی مسافر نادر، استادی دیده بان محترم مسافر احمد حکیمی و دبیریمسافر  کوروش و با دستور جلسه  هفته دیده بان  رأس ساعت 17 آغاز به کار نمود.


حرکت در صراط مستقیم، خدمت و کمک کردن به هم نوع این دستاورد را دارد و این دستاورد نتیجه یک اندیشه و یک تفکر و یک ساختار بی‌نظیر بالقوه و الهی است و کاملاً صحیح است. ما می‌توانیم این روزها را مشاهده کنیم...



سخنان دیده‌بان محترم آقای حکیمی:

از خداوند سپاس‌گزارم که توفیق داد امروز در این جلسه در خدمت شما عزیزان باشم. تشکر و قدردانی می‌کنم به‌عنوان یک عضو از همه عزیزان خدمت‌گزار در این نمایندگی، امیدوارم همه افراد خدمت‌گزار در کنگره از خدمات خودشان بهره لازم را ببرند؛ و یک خدا قوت می‌گوییم به همه اعضایی که در همایش شرکت کردند.

شرکت کردن در این همایش‌ها برای ما بسیار اهمیت دارد و مهم است. حضور این عزیزان و سیل عظیمی که روز یک‌شنبه مشاهده کردیم نتیجه توانایی‌هایی است که در اعضای کنگره 60 وجود دارد. رسیدن به این توانایی راه آسانی طی نشده و کار آسانی نبوده است. انگار همه افراد در کنگره نگاهشان معطوف می‌شود به یک نقطه.

و آن نقطه در درون خودشان است که این اصلاحات را به وجود می‌آورند و وقتی این نقطه به وجود می‌آید اتوماتیک وار در جمعی قرار می‌گیرند که همه یک خواسته مشترک و یک مسیر مشترکی را باهم طی می‌کنند که آن مسیر و نگاه مشترک ما همه تماماً در صراط مستقیم است.

حرکت در صراط مستقیم، خدمت و کمک کردن به هم نوع این دستاورد را دارد و این دستاورد نتیجه یک اندیشه و یک تفکر و یک ساختار بی‌نظیر بالقوه و الهی است و کاملاً صحیح است. ما می‌توانیم این روزها را مشاهده کنیم که بانظم و انضباط و با آن فرمی که در نظر گرفته‌اند همه درجاهای مشخص که وقتی گفته می‌شود این کار باید انجام شود و همه می‌گویند چشم، این حرف‌شنوی، این انجام دادن، این تمکین کردن، این احترام گذاشتن و ... اساس کار ما همین است.

محبت، احترام، نظم و انضباط؛ این مسیر است که ما را به حیات برمی‌گرداند. بنده این هفته را تبریک می‌گویم به آقای مهندس به‌عنوان بنیان این متد، این روش، این درخت تنومندی که در حال حاضر وجود دارد و قطعاً و یقیناً سر به آسمان دارد، به این تفکر و اندیشه تبریک و خدا قوت می‌گویم و به همه همکارانم در این بخش تبریک می‌گویم.

شاید خیلی از شما اسامی همه دیده‌بانان راندانید و مسئولیت‌هایشان را خیلی مطلع نباشید، اما این 14 نفر هرکدام مسئولیتی دارند و تمام تلاششان را می‌کنند که این مسئولیت را به‌خوبی انجام دهند و چیزی که به‌واقع دیده می‌شود این افراد خواسته‌هایشان در الویت دوم قرار دارد و خواسته و الویت اول آن‌ها تماماً در کنگره چرخ می‌زند، تفکر و اندیشه می‌کنند و مسئولیت‌هایشان را انجام می‌دهند.

این را اگر بخواهم واضح‌تر عنوان بکنم؛ اگر من به‌عنوان یک فرد یک مسئولیتی نسبت به خانواده‌دارم، اگر کنگره از من چیزی بخواهد، کنگره در الویت است، جایگاه این را می‌گوید و تعریف می‌کند. این مختص این جایگاه نیست، مختص تک‌تک خدمت‌گزارانی است که در کنگره خدمت می‌کنند. ما داریم ناخودآگاه این کار را انجام می‌دهیم.

این یعنی بخشیدن، یعنی ازخودگذشتگی نشان دادن. کار خاصی انجام می‌شود اما کار خارق‌العاده‌ای نیست. شما وقتی به هستی نگاه می‌کنید می‌بینید تمام موجودات در هستی آنچه را از هستی می‌گیرند، چند برابر به هستی برمی‌گردانند. ما انسان‌ها در هستی چه‌کار می‌کنیم؟ ما چی می‌گیریم و درواقع چه چیزی برمی‌گردانیم؟ اگر من به‌عنوان یک فرد در یک مجموعه‌ای‌ که هستم، چی دریافت کرده‌ام و به آن مجموعه چی برمی‌گردانم؟

اگر توازن این دو را بدانم، اگر قیاس کنم و با بیداری و جهان‌بینی درست به این موضوع نگاه بکنم آن موقع متوجه می‌شوم که این یعنی چی؟ و همین‌که ما اینجا هستیم نتیجه همین تفکر و همین بیداری است. همیشه با خود می‌گویم اگر لطف خداوند نبود و این روش به‌وسیله آقای مهندس کشف نمی‌شد الآن ماها کجا بودیم؟ از خودمان بپرسیم؟ خانواده‌ها در چه وضعیتی به سر می‌بردند؟ ماها کجا بودیم، در چه وضعیتی به سر می‌بردیم.

حتی آن سفر اولی که سه‌ماهه به کنگره می‌آید اگر کنگره نبود، الآن کجا بود؟ این را باید ببینید، باید تماماً حسش کنید. این لطف خداوند است. چون هیچ گنجی بالاتر از سلامتی جسم و سلامتی تفکر و اندیشه در انسان وجود ندارد.

انسان اگر بخواهد به تعادل و آرامش برسد باید مثل یک درخت عمل بکند. ناملایمات و هر بلایی که به سرش می‌آورند را دریافت بکند، تجزیه‌وتحلیل بکند، آن چیزی که به دردش می‌خورد را بگیرد و آن را تبدیل کند به یک میوه، به یک گل و دوباره به آنجا برگرداند و اگر کسی چنین کاری را انجام می‌دهد، در هستی یک کار کاملاً عادی را انجام می‌دهد؛ یعنی یک کار خارق‌العاده‌ای‌ را انجام نمی‌دهد که بخواهد از هستی طلبکار باشد.

من اگر روز و شبم را برای کنگره بگذارم نمی‌توانم زکات رهایی و این لطفی که خداوند از طریق کنگره شامل حال من و شما کرده را جبران کنیم. هرچقدر جلوتر می‌رویم، عظمت این رهایی برای من و شما بیشتر خواهد شد و می‌شود.

اگر اینجا هستیم برای همین است؛ عظمت این رهایی، عظمت این روش، عظمت این متد و تماماً برگرفته از کلام‌الله است. از یک خردی درواقع نشأت‌گرفته شده که هیچ موجودی در این هستی نمی‌تواند در این خرد، خلائی ایجاد کند. کلام، کلام خداوند است و خداوند وعده نادرست به انسان‌ها و موجودات نداده و نخواهد داد؛ بنابراین باید به این موضوع با بیداری نگاه بکنیم.

همیشه بدانید که تکرار بسیار تأمین‌کننده است برای تغییر انسان. انسان‌هایی که در این تکرار استقامت و پایداری دارند و خسته نمی‌شوند و از تکرار لذت می‌برند چون با آگاهی نگاه می‌کنند، تغییرات در آنان به شگرفی تمام انجام خواهد شد. تی دی اس تکرار است، نمازخواندن تکرار است، روزه گرفتن ما در سال تکرار است و خیلی مسائل دیگر. ما هرروز صبح بیدار می‌شویم، تکرار است. ما اگر بخواهیم از بیدار شدن خسته شویم و بگوییم چقدر تکرار؟ حیاتمان به خطر می‌افتد.

پس اساس کار بر تکرار است و نباید خسته شویم و پا پس بکشیم. ماها خیلی زحمت کشیدیم تا از خودمان یک آدم مصرف‌کننده و تابلو ساختیم، کمی به عقب برگردیم، ببینیم چقدر جان دادیم، چقدر هم‌بها دادیم و هم قیمت. هم مبلغ دادیم و هم شخصیت. همه ما این مسیر را طی کردیم.

حال می‌خواهیم درمان شویم پس نباید آن را فراموش کنیم. باید آن را به‌عنوان یک پشتوانه که چه بوده‌ایم همراه داشته باشیم، به‌عنوان یک شاخص. اگر آن را ببینی، امروز را می‌توانی حس کنی که در کجا قرار داری. انگار یک سفر اولی که با تی دی اس 5/5 شروع می‌کند، شاخصش 5/5 است وقتی می‌رسد به یک، باید برگردد آن 5/5 را نگاه کند که از چه نقطه‌ای آغاز کرده و الآن به چه نقطه‌ای‌ رسیده و از این حرکت خودش شاد و خرسند باشد و به توانایی خودش ببالد و این باید انگیزه و نقطه قوتی بشود که بتواند به انتهای سفرش نزدیک شود.

وقتی طمع و قدر رهایی را دانست، می‌گوید حالا که نعمت در اختیار من قرار داده شد، من هم این تجربه و این مسیری که طی کرده‌ام را تلاش کنم به دیگر انسان‌ها نیز انتقال دهم. اساس کار هستی بر این است؛ که یک قانون است و کنگره از همین قانون استفاده می‌کند. کمک یک فرد رهاشده به یک فرد در حال مصرف.

این 14 نفر درواقع یک نگاهشان به مسئولیت فعلی‌شان است، یک نگاهشان به سالیان دور است که در آینده چه مسائلی برنامه‌ریزی شود، چه موضوعاتی مطرح شود، چه بستری آماده شود که آن بستر برای 40-50 سال دیگر بستر برای بذر آن موقع آماده باشد و برای هر اتفاقی آماده باشد.

ما قاعد به جایگاه هستیم و یک موضوعی که من درواقع سختم است مثل این جشن‌ها که اعضا جشن می‌گیرند، پای‌کوبی می‌کنند، شما هرروز باید برای خودتان و کنگره این کار را انجام دهید. چراکه ما این کار را انجام می‌دهیم که دل‌هایمان به هم نزدیک باشد. ما عملکردمان باید یک ساده‌سازی باشد که بینمان فاصله نیندازد.

اعضا فکر نکنند که چون این شخص یک‌  دیده‌بان است پس به او نمی‌شود نزدیک شد، ما در کنگره این‌گونه نیستیم. ما در کنگره باید جوری باشیم که به اعضا دسترسی خیلی سریع و راحتی داشته باشیم. نباید دل‌هایمان از هم دور باشد، نه ازنظر فیزیکی، نه ازنظر حسی.

اگر من در این جایگاهی که هستم، بخواهم فاصله‌ای بین خودم و اعضا حس کنم و فکر کنم که یک فاصله ای‌ وجود دارد، من سخت در اشتباه هستم، من دارم راه را اشتباهی می‌روم، چرا که همان‌طور که آقای مهندس در وادی اول مطرح کردند؛ خداوند می‌فرماید: نزدیک‌ترین شما به من پرهیزگارترین و یا خدمت‌گزارترین شماست. پرهیز از چی؟ از ضد ارزش.

انسانی که از یک ضد ارزش پرهیز می‌کند، تبدیل به یک خدمت‌گزار می‌شود و به خداوند نزدیک‌تر می‌شود. آیا خداوند در این کلام، جایگاه خاصی را مطرح کرده است؟ پس تعیین‌کنندگی نزدیک‌ترین انسان به او، من و شما نیستیم که بخواهیم کفه‌های مختلفی را ایجاد کنیم و بگوییم در این کفه مثلاً آبدارخانه، تو این کفه خدمت‌گزار اوتی، تو این کفه ترازو نشریات، مرزبان، راهنما، سفر دومی و ... جاهای خدمت‌گزاری زیادی در کنگره‌داریم؛ ایجنت، اسیستانت، مرزبان، راهنما، دیده‌بان، دستیار دیده‌بان و ... همه این‌ها را سبک‌سنگین کنیم و ببینیم کدام‌یک سنگین‌تر است. نباید این کار را انجام دهیم و در جایگاه این کار نیستیم. چرا/ چون ما نمی‌دانیم، ما فقط انجام می‌دهیم. او می‌داند، او تعیین می‌کند.

به چی نگاه می‌کند؟ به زبان نگاه نمی‌کند، به قلب انسان‌ها نگاه می‌کند که چی تو قلب انسان‌ها می‌گذرد. چون انسان هر تفکر، هر اندیشه و هر عملی که انجام می‌دهد، تماماً توی ظرف قلب می‌آید و بیرون می‌رود، حس یعنی این.

تمام حس‌های آشکار و پنهان هر چه هست در این قلب می‌آید که یک ظرف است که از آن بیرون می‌آید. خداوند به آن نگاه می‌کند. پس آگه من بخواهم در این کفه‌ها بازی بخورم، من از شما دور می‌شوم و شما از من. نباید از هم دور شویم. ما همه خدمت‌گزار همدیگر هستیم. این احترامی که شما به من به‌عنوان یک خدمت‌گزار به من می‌گذارید، این احترام متقابلاً به خودتان برمی‌گردد.

 ما در کنگره اصلاً زور و اجبار نداریم، ما یک فراخوان می‌دهیم که همایش داریم، اصلاً باورشان نمی‌شد که شما یک چنین توانایی را داشته باشید و این نشأت‌گرفته از چیه؟ این‌که بینمان فاصله نیست، همه می‌دانند در کجا ایستاده‌ایم، همه می‌دانیم در آن روز و در آن موقعیت چه‌کاری باید انجام دهیم. همه ما به‌اندازه خودمان و در جای خودمان بسیار نقش پررنگی داریم.

آگه این هفته به این و این جشن برگزار می‌شود برای این است که شما بدانید این ساختار چگونه اداره می‌شود؟ این‌که این 14 نفر چیکار می‌کنند؟

آقای اشکذری مسئول تازه واردین کنگره است. آقای رضا تراب خانی مسئول راهنمایان کنگره، آقای خدامی دیده‌بان تحقیقات و مسئول لژیون ویلیام وایت، آقای زر کش مسئول لژیون سردار، آقای محمد صداقت مسئول کمیته انضباطی، آقای کامران گردآوری قوانین، آقای سعید نمکی در ورزش فعالت دارند، آقای سعید سبزه‌ای‌ دیده بان نوشتارها هستند و در بخش امور مالی خدمت می‌کنند، آقای مجدیان دیده‌بان انتخابات و مرزبانی هستند، آقای سلامی دیده‌بان امور مالی و جانشین نگهبان کنگره هستند، بنده امور شهرستان‌ها را بر عهده‌دارم، خانم کماندار دیده‌بان ورزش هم‌سفران هستند، خانم آنی بزرگ دیده‌بان هم‌سفران هستند، آقای امین دژاکام دیده‌بان جهان‌بینی و جانشین بنیان کنگره هستند.

انسانی کهٔ خواهد ازنظر جایگاه درونی به ارتقا برسد باید این من را زیر پا بگذارد که همه مسائل ما از این من است. ما همه اینجا هستیم که کار کنگره پیش برود حال چه اسم ما باشد و چه نباشد. مثلاً دیده‌بانی که در کنگره خدمت می‌کند که شاید ما اصلاً ایشان را ندیده‌ای‌ام اما خداوند که می‌بیند.

ساختار کنگره اعتقاد دارد که خداوند خودش می‌بیند، اعضا باید ببینند ما قائله بر دو بخش هستیم هم اعضا و هم خداوند. چرا؟ چون باید خودشان تبدیل شوند و این کار را انجام دهند؛ و این جایگاه باعث نشود که بین ما فاصله بیندازد، این جایگاه باید فاصله را بردارد و این خیلی مهم است. ما اگر صاحب جایگاه هستیم درواقع در بطن کار هستیم.

ماها خویش یکدیگر هستیم، باید یکدیگر را ببینیم پس باید بینمان فاصله‌ای‌ نباشد. تمام این‌ها برگرفته از تفکر و اندیشه بنیان کنگره است که بسیار هوشمندانه این ساختار را چینش کرده‌اند و انتخاب این افراد در این زمینه و جایگاه بسیار بسیار سخت و دشوار است؛ که اگر ما از زاویه الگو بودن نگاه کنیم باید درجاهای مختلف برای همدیگر الگو باشیم.

من هر خدمتی در کنگره انجام می‌دهم بهره لازم را خودم می‌برم. در دعای شکرگزاری می‌گوییم برای انجام این عمل عظیم. قبل از آن می‌گوییم خداوندا تنها تو را می‌ستاییم و تنها تو را ستایش می‌کنیم برای انجام این عمل عظیم و سه بار می‌گوییم شکر.

خداوند برای این‌که انسان از ظلمت و تاریکی خارج شود اجازه می‌دهد که این انسان یک سری مطالب را دریافت کند و بیدار شود. آن فردی که امروز از این در واردشده است را خداوند اجازه دانستن و رسیدن به درمان قطعی و رهایی را برایش صادر کرده است و برای اجراشدن این اذن باید مسیری را طی کنید که این به اجرا برسد.

قدر این اذن را بدانید. این اذن برای خانواده‌ها هم صادرشده، خیلی قدر خانواده را بدانید. بالاترین لطمه‌ای که یک فرد که وارد کنگره می‌شود، می‌زند این است که هم‌سفر خود را با خود نمی‌آورد. هم‌سفران خود را به کنگره بیاورید تا آموزش بگیرند و به آرامش برسند.

و نکته آخر؛ امیدوارم این جایگاهی که هرکدام از ما داریم قدرش را بدانیم، این جایگاه فقط مختص به کنگره نیست. اگر من به‌عنوان یک راهنما از این در بیرون می‌روم، من فقط شالم را برمی‌دارم و این نشان و پیمان راهنمایی همیشه با من هست.

از ایجنت، اسیستانت، مرزبانان به‌عنوان یک عضو و مسئول بسیار تا بسیار سپاس‌گزارم.




طبقه بندی: جلسات عمومی پنج شنبه"""""""""""،
[ پنجشنبه 6 تیر 1398 ] [ 01:43 ب.ظ ] [ مسافر مجید شیروی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

تجربیات من در مورد درمان اعتیاد و همچنین درج مطالب مفید از زبان بزرگان و الگوهای درمان شده برای کسانیکه می خواهند از اعتیادبه مواد مخدر رها شده و به درمان قطعی ذر زمینه ی این مشکل عظیم برسند . سعی من در این وبلاگ نشان دادن راه درست و بدون بازگشت به مواد مخدر است چرا که آرزوی هر مصرف کننده ی خواستار رهایی از اعتیاد ، عدم وسوسه و عدم عود و اطمینان از ماندن در سلامتی و دوری از مواد مخدر و سایر تاریکی هایی است که دشمن اصلی آرامش در انسان است . تمام موارد گنجانده شده در وبلاگ بر مبنای علم و دانشی است که صد سال از علم کلیه پزشکان و محققین و سایر افرادی که در این حیطه مشغول فعالیت هستند جلو تر است و این پیش تاز بودن را مدیون فرشته ای به نام مهندس حسین دژاکام بنیان و نگهبان و استاد بزرگ کنگره شصت می باشیم .

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو